ارایه تصویری مخدوش از اصناف

🔸سعیدنفر

عصر روز شنبه گروهی از روسای اتحادیه های صنفی تهران میهمان رئیس مجلس شورای اسلامی بودند.جلسه‌ای که با حضور محمد شریعتمداری وزیر صنعت، معدن و تجارت، بهروز نعمتی عضور هیات رئیسه و پور ابراهیمی‌ رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی، قرار بود وزن و اعتباری فراتر از گذشته در بدنه اصناف پدید آورده و موجب آشنایی هرچه بیشتر رئیس قوه مقننه، وزیر صنعت، معدن و تجارت و رئیس کمیسیون اقتصادی با مشکلات، چالش‌ها، معضلات و فرصت‌های اصناف باشد.

اتفاقی که متأسفانه هرگز روی نداد؛ چرا که برخی چهره‌های حاضر در نشست با هدف دستیابی به خواسته‌های کوتاه‌مدت، جناحی و مبتنی بر مطالبات شخصی خود، مسیر این نشست بسیار مهم را تغییر داده و فضایی غبارآلود را در حوزه اصناف پایتخت پدید آوردند.

در شرایطی که بحران‌هایی مانند رکود تورمی، نوسانات قیمت ارز و طلا، محدودیت در ثبت سفارش و واردات کالا، کاهش قدرت خرید بدنه جامعه، کاهش امنیت روانی فعالان اقتصادی، خروج آمریکا از برجام و به تبع آن تصویب تحریم های جدید و تشدید تحریم‌های اقتصادی و… یکی پس از دیگری پیکره محیط کسب و کار و فعالیت واحدهای صنفی را روز به روز نحیف‌تر و ضعیف‌تر می‌کند، حداقل انتظار از متولیان امور اصناف در پایتخت این بود که به دور از خواسته‌های جناحی و دسته‌ای، رئیس مجلس شورای اسلامی و وزیر صنعت، معدن و تجارت را از وضعیت بازار، چالش‌های موجود، راهکارهای احتمالی برون‌رفت از شرایط فعلی و مخاطرات آینده و… آگاه سازند.

حال آن‌که این عده قلیل بدون توجه به ضرورت‌ها و الزامات ملی و میهنی و به منظور دستیابی به جایگاه قدرت، هرچه توان داشتند برای هیجان‌آلود کردن فضا و جلوگیری از اتخاذ تصمیم‌های راهبردی به کار بستند.

تصمیم‌هایی که می‌توانست فرصتی تازه را فراروی تولیدکنندگان و موزعان عرصه اصناف پدید آورد و اتحاد و همدلی میان کلیه فعالان صنفی را موجب شود؛در غبار کینه توزیها و بی تدبیری ها ازبین رفت همانگونه که با بی تدبیریها و کینه جویی ها در هیات رییسه اتاق اصناف ایران طی شش ماه گذشته ازبین رفته و می رود.

به نظر می‌رسد عده ای از مدیران اصناف آگاهانه یا ناآگاهانه هدفی جز تضعیف جایگاه اصناف، مخدوش کردن اعتبار و عزت اتاق‌های اصناف و تبدیل این خیل به خرده کاسبان بی‌هویت نداشته و ندارند.

چرا باید نمایندگان مجموعه‌ای که نزدیک به ۱۸ درصد از تولید ناخالص ملی، ۸۰ درصد از نظام توزیع و گستره‌ای ۲۴ میلیون نفری جمعیت کشور را شامل می‌شوند، جلسه رسمی با رئیس مجلس و عالی‌ترین مدیران اقتصادی، تجاری و صنعتی کشور را به صحنه‌ای سخیف، ضعیف و مانند شوهای تلویزیونی تبدیل کنند؟

چرا باید با استفاده از تعابیری دروغ ـ که در همان جلسه به روشنی آشکار شد ـ برای تخریب یکی از همراهان و همکاران خود اقدام کنند؟

اصناف و بازاریان را چه شده است؟ چرا وزن اصناف اینگونه تنزل پیدا کرده و جوانان سردمدار تصمیم سازی و تحمیل تصمیم گیریهای دون شان بزرگان صنوف شده اند؟

قرار است با تعویض رئیس اتاق اصناف تهران چه اتفاقی رخ دهد که منافع ملی اصناف اینگونه قربانی خودکامگی‌ها و خودپرستی‌های عده‌ای قلیل شده؟

چراباید درحضور رئیس مجلس و وزیر صنعت، معدن و تجارت بادست و سوت از سخنرانی فردی که اطلاعات و گزاره‌هایی غیرواقعی ـ عدم اطلاع هیات رئیسه اتاق اصناف تهران ازجلسات نمایندگان صنفی با کمیسیون اقتصادی به منظور تدوین قانون مالیات ارزش افزوده،که به دروغ از سوی یکی ازسخنرانان مطرح شد ـ استقبال شود؟

چرادرسخنان یک گروه خاص صنفی تشتت، عوام‌فریبی،دروغ‌پردازی وفراربه جلو موج می‌زد؟
چرادرهیچ یک از مواردمطرح شده دراین جلسه رنگ وبوی منافع ملی و درک صحیح از شرایط فعلی کشور وجود نداشت؟

چطوراست که ترجیع‌بندتمام حرف‌ها فرافکنی،مقصرسازی و قربانی کردن یک فرد است؟
و آیااین افراد می‌توانندنمایندگان صادق وعاقل و بالغ وشایسته اصناف کشورباشند؟

شاید لازم باشدتافعالان صنفی به دوراز هیاهو و غوغاسالاری عده‌ای تمامیت‌خواه و منفعت‌طلب که همه چیزراقربانی مطامع و خواسته‌های خودمی‌کنند،تصمیمی فوری و عاجل، عقلایی و ملی برای آینده اصناف اتخاذ کنند ورفتارچندروزه مستان قدرت طلب این گروه هشداری باشدبرایشان.

هرچند که موسم انتخابات گذشته و فرصت‌سوزی نگران‌کننده‌ای درساختار صنفی کشور پدید آمده است،اما فعالان صنفی هنوز هم می‌توانند تغییررادستور کار قرار دهند و در برابر زیاده‌خواهی وخودبینی‌های عده‌ای معدود که حیثیت،آبرو واعتبار اصناف راهدف قرار داده‌اند،ایستادگی کنند.

مسئله برسرخشت،خشت آبرویی است که طی همه سال‌های گذشته ـ ازمشروطه تا انقلاب و جنگ و سازندگی و همین حالا ـ برای اصناف جمع شده است و بیم آن می‌رود که با رفتارهایی از این سنخ دیگرنه ازتاک نشان ماند،نه ازتاکنشان..